Annette neemt de tijd … Voor mij. Voor wat zich aandiende. We gingen diep, soms met een schepje vaak met de graafmachine. Patronen werden zichtbaar, oud zeer kwam los. Wat ik jarenlang als ballast ervaren had, bleek een springplank. Annette voelt haarfijn aan wat nodig is. Ze luistert en onthoudt. Ze stelt de juiste vragen en laat ruimte voor alles wat zich aandiende. Nooit zwaar op de hand, En met metaforen waar je dagen op kunt kauwen…